چتری به نام بیمه برای زندگی ایمن

اعتبار - زندگی روزمره ما، همواره همراه با خطر است و حوادث، هر لحظه زیان مالی و جانی به بار می آورند. از این رو، بیمه به عنوان چتری ایمن و حمایت گر این نااطمینانی را به اطمینان تبدیل می کند.

به گزارش پایگاه خبری اعتبار،  ۱۳ آذر در تقویم جمهوری اسلامی ایران، روز صنعت بیمه نامگذاری شده است. \r\nاحساس امنیت، اصلی‌ ترین و بنیادی ‌ترین نیاز بشر است و از آنچنان درجه‌ای \r\nاز اهمیت برخوردار است که می‌تواند دیگر نیازهای مادی و معنوی بشر را تحت \r\nتاثیر قرار دهد. تمام پژوهشگران بر این باورند که برای سالم بودن و سالم \r\nزیستن، نیازمند احساس امنیت هستیم. سلامت نه تنها به سالم بودن در بعد \r\nجسمانی که سلامت روان را نیز در برمی‌گیرد و بیمه یکی از مطمئن‌ترین \r\nروش‌های احساس امنیت در دنیای کنونی بشمار می‌رود.\r\n

\r\nدر گذشته‌های دور، اولین نمونه‌های بیمه در ایران باستان یافت شده است. طبق\r\n پژوهش‌های باستان‌شناسان و لوحه‌ها و اسناد به دست آمده، تخت جمشید فارغ \r\nاز تمام شگفتی‌هایش از یک جنبه انسانی نیز نسبت به بناهای هم عصر خود \r\nبرخوردار است. در روزگاری که ابنیه‌ای چون اهرام مصر با زور و ظلم به دست \r\nبردگان و اسرای جنگی ساخته می‌شد، در تخت جمشید هر فرد، حتی اسیران جنگی \r\nبرای کاری که انجام می‌دادند مزد دریافت می‌کردند و اگر در حین کار بیمار \r\nمی‌شدند و یا از بین می‌رفتند، خانواده او مستمری می‌گرفتند.\r\n

\r\n\r\n

\r\nبیمه\r\n

\r\n\r\n

\r\nواژه بیمه، در لغت به اطمینان، ضمانت، حفظ و نگهداری در برابر حوادث و \r\nخطرات معنا شده و در اصطلاح، ضمانت مخصوصی است از جان یا مال که در تمدن \r\nجدید رواج یافته است. به این ترتیب که برای شخص یا مال، ماهانه مبلغی به \r\nشرکت بیمه می دهند و در صورت رسیدن خطر به جان یا مال، شرکت مبلغ معینی \r\nمی دهد.\r\n

\r\n\r\n

\r\nعملیات بیمه‌ای به معنای امروزی در ایران با فعالیت دو مؤسسه روسی به نام \r\nنادیژدا و قفقاز مرکوری در سال‌های آغازین قرن بیستم شروع شد. در سال ۱۳۱۰ \r\nبا تصویب قانون ثبت شرکت‌ها در ایران شرکت‌های بیمه‌ای انگلیسی، آلمانی، \r\nاتریشی، سوئیسی و امثال آن در ایران اقدام به ایجاد شعبه و نمایندگی کرده و\r\n به فعالیت بیمه‌ای پرداختند. در سال ۱۳۱۴ شرکت سهامی بیمه ایران با سرمایه\r\n صد در صد دولتی تأسیس شد و در سال ۱۳۱۶ قانون بیمه به تصویب رسید.\r\n

\r\n\r\n

\r\nبیمه با گستردگی کنونی، در قرن بیستم به وجود آمد و شاید رمز همگانی شدن آن\r\n در این قرن، وجود کارخانه ها، کارگاه ها و جمعیت فراوان کارگر بود که از \r\nیکسو سوانح و حوادث،سرمایه های صاحبان کارخانه ها را تهدید می کرد و از سوی\r\n دیگر، اشتغال به کارهای سخت و دشوارِ کارگران در این مراکز، آنان را در \r\nمعرض خطرات گوناگون قرار می داد و می بایست برای آینده آنان و فرزندان و \r\nخانواده هایشان فکری می شد. از این رو، بیمه های عمر، حوادث، نقص عضو، \r\nبیماری، از کار افتادگی، پیری، بیکاری، بازنشستگی و… رواج یافت و بنیان \r\nگذارانِ اعلامیه جهانی حقوق بشر نیز در سال ۱۹۴۸ میلادی، بدان تصریح کردند و\r\n دولت ها را به پیاده کردن این حق انسانی واداشتند.\r\n

\r\n\r\n

\r\nاز نظر اجتماعی بیمه، پدیده ای است که به وحدت معنوی افراد یک یا چند جامعه\r\n کمک شایان می کند، بنابراین، هرگاه فردی دچار صدمه یا حادثه ای شود که \r\nتحمل آن از عهده وی خارج باشد، اعضای دیگر جامعه خود را در جبران زیان های \r\nواردشده به آن فرد، سهیم می سازند.\r\n

\r\n

\r\nنمونه‌های ناقصی از بیمه در اروپای قرون وسطی مشاهده شده و بیمه در حدود \r\n۱۴۰۰ سال قبل در صدر اسلام نیز مورد توجه قرار گرفته است، ظاهراً اسپانیا و\r\n پرتغال نخستین کشورهایی بوده اند که در اواسط قرن پانزدهم میلادی، رنگی \r\nقانونی به بیمه بخشیدند. نخستین قانون “بیمه عمر” در سال ۱۵۸۳ میلادی در \r\nانگلستان تحقق یافت و در سال ۱۶۶۶، پس از وقوع آتش سوزی مهیب در “لندن”، \r\n”بیمه آتش سوزی” پدید آمد، ولی در سایر کشورها، بیمه، زودتر از قرن هجدهم \r\nپدید نیامد و به صورت متداول امروزی نیز در قرن بیستم پا به عرصه وجود \r\nگذاشت.\r\n

\r\n

\r\nپس از پیروزی انقلاب اسلامی، شرکت‌های بیمه، ملی شدند که اقدام شایسته ای \r\nبرای حفظ سرمایه ملی بود. این شرکت‌ها در ظاهر، مستقل از هم هستند، اما \r\nتمام آنها در زیر چتر بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران قرار دارند و دارای \r\nدستورالعمل های واحدی می باشند. فقط سطح پوشش آنها با یکدیگر اندکی تفاوت \r\nدارد.\r\n

\r\n

\r\nدر تاریخ عرب و اسلام، پیمان هایی شبیه قراردادهای بیمه امروزی مشاهده می \r\nشود که تأمین خسارت بازرگانان، از اهداف آن به حساب می آمد. از شمار این \r\nپیمان ها، پیمان «حلف الفضول» است که میان جوانان و جوان مردان قریش بسته \r\nشد و در آن، تعهد گردیده بود که اگر حقوق افراد فقیر و مستضعف مکه تضییع \r\nشود، آن را از زیادی اموال ثروتمندان بستانند و نیازمندان را در حمایت \r\nاقتصادی و نظامی خود در مقابل ستمگران قرار دهند. رسول گرامی اسلام (ص) نیز\r\n در این پیمان شرکت داشتند.\r\n

\r\n\r\n

\r\nبیمه در حقوق اسلام\r\n

\r\n\r\n

\r\nدر قوانین اسلامی، اگرچه بیمه اجتماعی یک تأمین حقوقی است، ولی فلسفه آن با\r\n فلسفه بیمه های اجتماعی در دیگر مکتب های سیاسی و اقتصادی جهان تفاوت \r\nاساسی دارد. در حقوق اسلام، بیمه های اجتماعی اولاً براساس جهان بینی خاص و\r\n قبول وحدت و یکپارچگی نوع بشر، یعنی جامعه جهانی انسانی و احترام به آن \r\nبنا شده و ثانیاً بر پایه واحد مستقل و پیوسته بودن جامعه اسلامی است که در\r\n آن، افراد وابسته به این مذهب وظیفه دارند به نیازهای یکدیگر، مثل نیاز \r\nشخصی خود رسیدگی کنند و احتیاجات آنان را برآورند؛ چرا که جامعه اسلامی، \r\nجامعه ای بر اساس تعاون و هم بستگی است.\r\n

\r\n

\r\nاختلاف شرایط، امکانات، ویژگی های طبیعی، چگونگی نظام های حاکم بر اجتماعات\r\n و استعدادهای افراد، ایجاب می کند که زندگی همه انسان ها در یک سطح نباشد و\r\n همگی نتوانند از درآمد مساوی برخوردار شوند. از دیرباز، بشر شاهد \r\nمحرومیت ها و کمبودهای فراوانی بوده است. بیکاری، بیماری، نقص عضو و حوادث \r\nرا بر پیکر برخی هم نوعان احساس می کرد و برای درمان آن، در پی راه های \r\nمستقل و محترمانه ای بود که یکی از بهترین آنها، بیمه و تأمین اجتماعی است.\r\n

\r\n

\r\nاگرچه بیمه به عنوان عقدی شرعی، در متون فقه تجاری اسلام عنوان نشده، ولی \r\nبه دلیل دارا بودن شرایط کامل یک عقد شرعی، مقبولیت عقلانی و نیز ضرورت \r\nاجتماعی، فقهای معاصر آن را در ردیف عناوین عقدهای دیگر قرار داده و بر آن \r\nصحه گذاشته اند؛ چنانکه مراجع تقلید در رساله های عملیه، به بحث بیمه \r\nمی پردازند و احکام فقهی آن را تبیین می کنند و می نویسند: «بیمه؛ قرار و \r\nعقدی است بین بیمه شونده و مؤسسه یا شرکت یا شخصی که بیمه را می پذیرد و \r\nشرایطی که در قراردادهای دیگر همچون مضاربه، جعاله، مزارعه، مساقات و… \r\nمعتبر است، در این قرارداد نیز شرط می باشد.»\r\n

\r\n

\r\nدر اسلام، دستورها و اندرزهای فراوانی در مورد رعایت افراد درمانده و تأمین\r\n نیازهای مادی، معنوی و روانی آنها وجود دارد. قرآن کریم، احادیث و فقه \r\nاسلامی سرشار از فرامینی که رفاه طبقات نیازمند جامعه را فراهم می نماید.\r\n

\r\n\r\n

\r\nبیمه روشی برای جبران خسارت\r\n

\r\n\r\n

\r\nبیمه، در حقیقت روشی برای جبران خسارت است؛ یعنی با پرداخت مبالغ جزئی، اما\r\n در سطح گسترده و وسیع، صندوقی برای اطمینان دادن به انسان هایی که ممکن \r\nاست دچار آسیب و خسارت در شغل، تجارت، سرمایه گذاری، مسافرت، آتش سوزی و \r\nامثال آن شوند، فراهم می آید؛ زیرا زندگی روزمره ما، همواره همراه با خطر \r\nاست و حوادث، هر لحظه زیان مالی و جانی به بار می آورند. از این رو، روشی \r\nکه این نااطمینانی را به اطمینان تبدیل کند، اهمیت دارد و در این مورد، \r\nبیمه تنها روش موجود است؛ روشی که در واقع، جبران خسارت و تقسیم خطر است و \r\nمکانیزم توزیع خسارت بین افراد به شمار می آید که وظیفه برنامه ریزی مالی \r\nخطر یا خطرپذیری را انجام می دهد و به مفهوم عام خود، آینده نگری است.\r\n

\r\n\r\n

\r\nامروزه با توسعه علوم و فنون و اتخاذ شیوه های برتر مدیریتی، بستر فعالیت \r\nبیمه های اجتماعی نیز گسترش یافته است. بدین ترتیب، تقریبا تمامی زمینه های\r\n فعالیت انسان، با بیمه پیوند خورده و نقش سرنوشت ساز آن به هیچ وجه \r\nانکارپذیر نیست، به گونه ای که در حال حاضر، شاهد فعالیت انواع بیمه عام، \r\nبیمه خاص، بیمه اجتماعی، بازرگانی، تعاونی، درمانی و امثال آن در صحنه \r\nاجتماع هستیم. یادآوری این نکته ضروری است که مفهوم بیمه، به تنهایی با \r\nمفهوم تأمین اجتماعی مساوی نیست؛ اگرچه بیمه، تجلّیِ وجهی از تأمین اجتماعی\r\n به شمار می آید.\r\n

\r\n

\r\nدر حال حاضر، اگرچه زمینه های فعالیت بیمه بسیار گسترده شده و در زمینه های\r\n مختلف اجتماعی و اقتصادی، بیمه‌های گوناگونی شکل گرفته است، ولی بیمه \r\nخدمات درمانی، بیش از دیگر بیمه ها در بین مردم جا گرفته و افراد با آن سر و\r\n کار دارند. کسی که دوران جوانی و سلامت خود را صرف کار و سازندگی جامعه \r\nمی نماید، در هنگامه پیری و سالمندی، یا در زمان بیماری، با مشکلات مختلفی \r\nدست به گریبان است که باید به آن رسیدگی کرد. به عبارتی، می توان گفت بخش \r\nعمده بیمه اجتماعی، ارائه خدمات درمانی و دارویی به افراد است که اندک \r\nاندک، خدمات به اعضای تحت تکفّل بیمه شده را هم در برگرفته، تا جایی که در \r\nحال حاضر، در تمام کشورها، این بیمه شامل فرد بیمه شده و اعضای خانواده وی \r\nمی گردد.\r\n

\r\n\r\n

\r\nبازنشستگی و استفاده از مستمری در دوران پیری، یکی از موارد حمایت و توجه، \r\nدر نظام های بیمه اجتماعی است. در دوران پیری و از کارافتادگی، گذران زندگی\r\n خود و افراد تحت تکفل، یکی از نگرانی های عمده افراد می باشد؛ زیرا \r\nدرآمدهای زمان اشتغال، به ویژه برای گروه کم  درآمد، به سختی کفاف زندگی \r\nروزمره را می نماید و عملاً امکان پس انداز برای روزهای بازنشستگی وجود \r\nندارد.\r\n

\r\n

\r\nدر جوامع امروزی، مستمری پیری یا بازنشستگی برای کسانی که در دوره جوانی و \r\nتوانایی، حق بیمه تأمین اجتماعی به صندوق بازنشستگی پرداخته اند، در حقیقت \r\nبازگشت پس اندازها و ما به ازای خدمات و زحمات بیمه شده، در دوره فعالیت و \r\nکار وی است، اما برای کسانی که شغلشان به گونه ای نبود که داوطلبانه یا \r\nاجباری، بیمه بازنشستگی پرداخت نمایند، کاملاً جنبه حمایتی و خدماتی دارد.\r\n

\r\n\r\n

\r\nبیمه و حمایت از طبقه نیازمند\r\n

\r\n

\r\nحکومت اسلامی وظیفه دارد آن چنان خدمات حمایتی خود را در قالب «بیمه» گسترش\r\n دهد که با تامین نیازهای مردم جامعه و به ویژه طبقه نیازمند، از سقوط آنها\r\n به ورطه فقر و نیز طبقاتی شدن جامعه جلوگیری به عمل آورد.\r\n

\r\n

\r\nامیرمؤمنان علی(ع) در منشور حکومتی اسلام، که برای مالک اشتر تبیین نموده، \r\nمی فرماید:«خدا را خدا را، در خصوص زمین گیران، نیازمندان، گرفتاران و \r\nدردمندانی که دردشان را هیچ چاره ای نیست؛ چه در میان این قشر، کسانی به \r\nدریوزگی کشیده می شوند و کسانی با نیاز آبروداری می کنند. پس برای خدا \r\nپاسدار حقی باش که خداوند برایشان تعیین کرده و تو را به رعایتش فرمان داده\r\n است، و از بیت المال و محصول زمین های غنیمتی اسلام، سهمی برایشان در نظر \r\nبگیر.»\r\n

\r\n

\r\nدر دنیای امروز، مسئله تأمین اجتماعی، چنان جای خود را در جامعه و زندگی \r\nافراد باز کرده که جامعه، بدون برخورداری از یک نظام سالم تأمین اجتماعی، \r\nدچارمشکلات گوناگونی می گردد. وجه کاربردی تأمین اجتماعی در دنیای امروز، \r\nبه صورت «بیمه» نمود پیدا کرده و بیمه، همه ابعاد زندگی انسان را تحت پوشش \r\nقرار می دهد.\r\n

\r\n\r\n

\r\nدرآغاز، بیمه برای حفظ منافع شخصی یا خیرخواهی و نوع دوستی و احساس سرنوشت \r\nمشترک بر مبنای تعاون و تکافل اجتماعی شکل گرفت. نوع بیمه، یا برای تأمین \r\nافراد جامعه در مقابله با خطرها و پیش آمدهای طبیعی روزگار، نظیر سیل، \r\nزلزله، خشک سالی و… است، یا جنبه جبران خسارت در مقابله با حوادث ناشی از\r\n کار دارد، نظیر بیمه های تجاری، بیکاری، از کارافتادگی .\r\n

ارسال نظر

پس از بررسی تحریریه منتشر می‌شود.

این فرم توسط reCAPTCHA محافظت می‌شود. حریم خصوصی و شرایط استفاده گوگل اعمال می‌شود.