پیمان پولی دوجانبه چیست؟

به گزارش پایگاه خبری اعتبار به نقل از تسنیم، بروز بحران مالی در سال ۲۰۰۷ در سطح جهان، باعث گرایش کشورهای مختلف به \r\nرویکرد جدیدی در ساختار تجارت بین‌المللی شد. کشورهایی که قبلاً از پول‌های\r\n رایج مانند دلار و یورو در مبادلات خود استفاده می‌کردند، روش جدیدی را \r\nبرگزیدند که به »پیمان پولی دوجانبه« معروف شده است.
\r\n تاکنون ۴۷ “پیمان پولی دوجانبه” بین کشورهای مختلف امضا شده است. در این \r\nرویکرد جدید، تجارت با استفاده از پولهای محلی انجام می‌شود. یعنی به جای \r\nاستفاده از یک پول واسط مانند دلار و یورو، از پول کشورهای مبدأ و مقصد \r\nتجارت استفاده می‌شود و دیگر دلار واسط تجاری نیست.
\r\n فرض کنید دو کشور ایران و کره‌جنوبی با هدف تسهیل تجارت می‌خواهند ارز \r\nواسط یعنی دلار را حذف کرده و از پیمان پولی دوجانبه استفاده نمایند. بانک \r\nمرکزی دو کشور وارد مذاکره با یکدیگر شده و قرارداد پیمان پولی دوجانبه \r\nامضاء می‌کنند. ابتدا کره‌جنوبی یک حساب ریالی نزد بانک مرکزی ایران افتتاح\r\n می‌کند. ریال درون این حساب متعلق به کره‌جنوبی است. سپس، ایران یک حساب \r\nبه وون (Won) نزد بانک مرکزی کره‌جنوبی افتتاح می‌کند.
\r\n مبالغ درون این حساب به وون و متعلق به ایران است. دو بانک مرکزی نسبت \r\nریال به وون را برای یکدیگر تضمین می‌کنند که در این دوره مالی، ارزها را \r\nبه قیمت توافق شده خریداری خواهند کرد. بانک مرکزی ایران، مبلغ توافق \r\nشده‌ای را به حساب ریالی واریز می‌کند. بانک مرکزی کره‌جنوبی نیز همین روال\r\n را طی می‌کند. آنگاه دو بانک تجاری در دو کشور بعنوان عامل انتخاب می \r\nشوند.
\r\n اکنون تاجر ایرانی می‌خواهد از کره‌جنوبی کالا وارد کند. به تاجر کره‌‌ای \r\nسفارش خرید می‌دهد. تاجر کره‌‌ای پیش فاکتور را به وون برای تاجر ایرانی \r\nارسال می‌کند. تاجر ایرانی ریال در اختیار دارد، اما باید به تاجر کره‌‌ای \r\nوون بپردازد. بنابراین، مبلغ قرارداد را به بانک تجاری ایرانی واریز \r\nمی‌کند. بانک تجاری ایرانی تجاری ایرانی، این مبلغ را به حساب ریالی نزد \r\nبانک مرکزی واریز می‌کند.
\r\n چنانچه اجرای این راهکار با کشورهای دیگری نیز توسعه یابد، تسویه حسابها \r\nدر پایان دوره با سهولت بیشتری انجام می‌شود. ایران سالانه مبلغ ۸۵ میلیارد\r\n ریال به کره‌جنوبی بدهکار است، کره‌جنوبی مبلغ ۹ میلیارد وون به عراق و \r\nعراق نیز مبلغ ۵ میلیارد دینار به ایران بدهکار است. سه کشور وارد فرآیند \r\nتسویه سه جانبه می‌شوند و بدهی ایران به کره‌جنوبی تسویه می‌شود. ایران به \r\nروسیه ۷۷ میلیارد ریال بدهکار است، روسیه مبلغ ۱۲۸ میلیارد روبل به چین و \r\nچین نیز مبلغ ۷۲ میلیارد یوآن به ایران بدهکار است که با تسویه ارزی بدهی \r\nایران به روسیه نیز صفر می‌شود.
\r\n بانک مرکزی ایران به کره‌جنوبی اطلاع می‌دهد که مبلغ قرارداد به ریال، \r\nواریز شده است. بانک مرکزی کره‌جنوبی نیز معادل مبلغ قرارداد را به وون به \r\nبانک تجاری کره‌‌ای می‌دهد تا به حساب تاجر کره‌ای واریز نماید. با تایید \r\nدریافت مبلغ قرارداد توسط بانک تجاری کره‌ای، کالا به ایران ارسال می‌شود و\r\n در اختیار تاجر ایرانی قرار می‌گیرد. مشابه همین قرآیند نیز در مورد \r\nصادرات کالا از ایران به کره‌جنوبی اتفاق می‌افتد. در پایان دوره، بانک‌های\r\n مرکزی می‌خواهند حساب ریال و وون را تسویه نمایند. این تسویه می‌تواند از \r\nطریق طلا یا دیگر دارایی‌های ارزشمند صورت گیرد.