از آنجا که امروزه در دنیایی زندگی میکنیم که کمتر کاری بدون پول \r\nانجام میشود، مدیریت ابزارهای انتقال پول و به تبع آن توسعه و بقای صنعت\r\n پرداخت الکترونیک باید یکی از مهمترین دغدغههای جامعه باشد تا \r\nمنابع پولی با کمترین هزینه و بالاترین کیفیت در جامعه به حرکت درآیند. \r\nدر این میان توجه به رشد و شکوفایی شرکتهای PSP بهعنوان سرمایهگذاران و\r\n مجریان اصلی این صنعت امری ضروری و اجتنابناپذیر بهنظر میرسد؛ \r\nبنابراین این مقاله سعی بر آن دارد تا با در نظر گرفتن انتظارات موجود \r\nدر سه حوزه سیاستگذاری کلان، بانکها و مصرفکنندگان از صنعت پرداخت \r\nالکترونیک و رویکردهای موجود در هر یک از این سه حوزه در کنار تغییرات \r\nناشی از نوسانات شاخصهای موثر در کسبوکار این شرکتها بهعنوان \r\nپدیدههایی زنده و پویا به بیان چالشهای اقتصادی پیش روی آنها در سال\r\n ۹۳ بپردازد.
\r\n توجه دولت به صنعت پرداخت الکترونیک و ورود متولیان نظام اقتصادی و \r\nمالیاتی به این حوزه در کنار تدوین سیاستها و نظارت بر اجرای آن از طریق\r\n بانک مرکزی همزمان با رشد این صنعت ابتدا در سال ۱۳۸۳ با تشکیل کمیته \r\nپول الکترونیک به دستور ریاستجمهور وقت و با ریاست معاون وزیر اقتصاد با\r\n هدف پیگیری وضعیت پیشرفت این کسبوکار و توسعه فرهنگ استفاد از آن \r\nانجامپذیرفت. ریشه اصلی این توجه را میتوان توانایی ابزارهای پرداخت \r\nالکترونیک در تسهیل گردش پول و به تبع آن گردش نقدینگی به گونهای \r\nکاملا شفاف و قابلکنترل دانست. از سوی دیگر نقش موثر این ابزارها در \r\nکمک به حفظ محیطزیست، کاهش مصرف انرژی ناشی از سفرهای غیرضروری، کمک به \r\nبهداشت عمومی، کاهش هزینه چاپ پول و درنهایت کنترل میزان نقدینگی باعث \r\nشد تا در طول این سالها نقش پررنگ سیاستهای دولت به واسطه بانک مرکزی و\r\n از طریق قوانین و دستورالعملهای لازمالاجرا مشهود باشد. برای مثال با\r\n گذشت مدت زمانی طولانی از تصویب کسر کارمزد از تراکنشهای انجام شده \r\nروی دستگاههای کارتخوان فروشگاهی همچنان شاهد منع اجرا و تامین آن در \r\nقالب سوبسید با مبلغی دستوری برای شرکتهای PSP هستیم، محدودیتی که \r\nمیتواند علاوهبر تاثیر در میزان درآمد و سودآوری این شرکتها در \r\nرقابت کیفی آنها نیز موثر باشد.
\r\n هرچند در سالهای اخیر شاپرک بهعنوان نهادی واسط بین شرکتهای PSP و \r\nبانک مرکزی با ایجاد فضایی تعاملی و ساماندهی این صنعت تلاش زیادی در \r\nجهت استقلال PSPها و سپردن قدرت برنامهریزی برای توزیع هدفمند \r\nابزارهای پرداخت در کشور به آنها نمود تا هم کسبوکار شرکتهای PSP را \r\nبهبود بخشد و هم این صنعت را خودکفا کند، اما باید پذیرفت تغییرات در\r\n این حوزه به سرعت و بهدور از آسیب به خدمت امری بسیار دشوار و خارج از\r\n ذهن است. بانکها بهعنوان بخشی از چرخه خدمات پرداخت الکترونیک و \r\nبهواسطه نگهداری حساب متصل به ابزارهای پرداخت مورد استفاده توسط \r\nمصرفکننده همواره مرزی نزدیک با شرکتهای PSP در این حوزه داشتهاند و\r\n در بیشتر موارد این ابزارها را بهعنوان بخشی از سبد خدمات بانکی خود\r\n محسوب کرده و تا سرحد مالکیت بر شرکتهای PSP نیز پیش رفتهاند. فراهم \r\nشدن امکان جذب منابع مالی و حفظ طولانی مدت آن در کنار کاهش هزینه \r\nمراجعه مردم به بانک و چرخش روانتر نقدینگی از طریق ابزارهای پرداخت \r\nالکترونیک، بانکها را ترغیب کرده تا هزینه سنگین ارائه این خدمات به \r\nمصرفکننده را تقبل کرده و مصرفکنندگان را از طریق تبلیغات رسانهای و\r\n اهدای جوایز به استفاده هر چه بیشتر از این خدمات رایگان تشویق کنند. \r\nروندی که در طول یک دهه اخیر علاوهبر افزایش حجم عرضه نسبت به تقاضا و \r\nهزینههای پشتیبانی و نگهداری برای شرکتهای PSP فرهنگ رایگان بودن \r\nاستفاده از این خدمات را در جامعه توسعه و موجب تغییر در مدل \r\nکسبوکار این شرکتها شد. بدیهی است انتظار بهحق مصرفکنندگان \r\nابزارهای پرداخت، چه دارنده انواع کارتهای الکترونیکی باشند؛ چه \r\nاستفادهکننده از دستگاه کارتخوان یا موبایل، دریافت خدمت با سرعت \r\nبالا، آسان، امن، به موقع و باکیفیت است. مصرفکنندگان بر این امر اذعان \r\nدارند که استفاده از این خدمات علاوهبر کاهش نیاز به حمل پول نقد \r\nخصوصا در شرایط اقتصاد تورمی کنونی با برخورداری از ایمنی بالا نیاز به \r\nمراجعات بانکی را کاهش داده و دارای روشهای متنوع در تبادلات مالی \r\nاست و حتی میتوان گفت حجم فروش را برای فروشگاهها نیز افزایش داده است؛\r\n اما انتظار ایشان برای دریافت خدماتی رایگان در کنار حفظ محرمانگی \r\nاطلاعاتشان تا حدی است که در تجربهای نه چندان دور شاهد جمعآوری \r\nمقطعی دستگاههای کارتخوان توسط فروشگاهها همزمان با شایعه رصد شدن \r\nمیزان واریز پول به حسابهای متصل به آن از سوی سازمان امور مالیاتی یا \r\nترغیب مشتریان به دریافت وجه نقد از دستگاههای خودپرداز به علت قطع \r\nواریز آنلاین بودیم اینگونه رفتارها نشان از وجود تهدید کاهش تقاضا با\r\n اجرای فرآیند کسر کارمزد یا عدمتناسب نرخ آن با حاشیه سود اصناف و \r\nدر نتیجه روی آوردن مصرفکنندگان به پول نقد یا بازار خدمات بانکی \r\nبدون کارمزد دارد. در کنار همه موارد اشاره شده، آنچه باید با \r\nجدیت مورد توجه شرکتهای PSP قرار گیرد، سیاست اقتصاد انقباضی دولت \r\nدر سال ۹۳ است. انقباض نقدینگی در سطح جامعه و به تبع آن کاهش سرعت \r\nگردش پول در کنار نرخ ۲۵ درصد پیشبینی شده برای تورم قطعا کاهش حجم \r\nخرید در جامعه و بهدنبال آن کاهش تعداد تراکنشهای ابزارهای پرداخت \r\nرا در پی خواهد داشت. این در حالی است که افزایش فشار هزینههای ناشی \r\nاز اجرای فاز دوم هدفمندی که مهمترین آن افزایش قیمت بنزین برای انجام \r\nخدمات پشتیبانی حضوری است، افزایش هزینههای توسعه و نگهداری زیرساختهای\r\n سختافزاری و نرمافزاری به دلیل وابستگی این بخشها به واردات خصوصا \r\nواردات قطعات برای تعمیر و نگهداری برخی ابزارهای مستهلک شده با توجه به\r\n هزینه بالای تعویض آنها و متاثر بودن این موارد از قیمت ارز که نوسانات \r\nصعودی خود را آغاز کرده است، محدودیت دسترسی ناشی از تحریمهای جهانی\r\n چه در حوزه تبادلات بانکی و چه در حوزه در اختیار گرفتن تکنولوژیهای \r\nروز که اغلب در اختیار کشورهای توسعه یافته است و در نهایت افزایش مالیات\r\n بر درآمد و مالیات ارزش افزوده سبب خواهد شد تا با توجه به شرایط و \r\nمحدودیتهای فعلی حاکم برای کسب درآمد، توسعه و حتی حفظ کیفیت خدمات \r\nدر سالجاری با افزایش هزینه و کاهش حاشیه سود برای این شرکتها همراه \r\nباشد.
چالشهای پرداخت الکترونیک در سال ۹۳
صنعت پرداخت الکترونیک در کشور ما با فاصلهای چندین ساله از کشورهای پیشرو و بر اساس خدمات مبتنی بر کارتهای الکترونیک در دهه ۱۳۷۰ شکل گرفت و در نیمه دوم دهه ۸۰ توسط شرکتهای PSP (شرکتهای دارای مجوز از بانک مرکزی برای ارائه خدمات پرداخت الکترونیک در کشور) و از طریق ابزارهای پذیرش این کارتها در شبکه با…
ارسال نظر
پس از بررسی تحریریه منتشر میشود.