به گزارش پایگاه خبری اعتبار، تعریف کار،اشتغال و بیکاری را دوباره مرور می کنیم:
رشد\r\n اقتصادی نیازمند استفاده حداکثری و بهینه از منابع تولید است و یکی از \r\nمنابع با اهمیت و مهم در اقتصاد نیروی انسانی است. نیروی انسانی نقشی \r\nدوگانه در برنامه ریزی های اقتصادی ایفا می کند، زیرا یکسو، به عنوان عامل \r\n توسعه و از سوی دیگر به عنوان هدف توسعه مطرح است.
مسائل مربوط \r\nبه نیروی انسانی هم جنبه اقتصادی و هم جنبه غیراقتصادی دارند. بنابراین در\r\n برنامه ریزی کلان نیروی انسانی اهمیت چشمگیری یافت. در واقع اشتغال و \r\nبیکاری از جمله متغیرهای اقتصادی و اجتماعی اند که در دوره های مختلف زمانی\r\n در تمام کشورهای جهان مورد توجه بوده و از دغدغه های سیاستگذاران و \r\nاقتصاددانان هر کشوری محسوب می شوند.
یکی از دلایلی که موجب شده \r\nسیاستگذاران و اقتصاددانان به این متغیرهای اقتصادی و اجتماعی توجه عمده ای\r\n داشته باشند پیامدهای اقتصادی و اجتماعی مربوط به بیکاری مثل افزایش فقر،\r\n بزهکاری و نرخ طلاق است. بر این اساس، بازار کار که در آن تعادل بین عرضه\r\n و تقاضای نیروی کار مطرح است در حوزه توجه دولت ها و اقتصاددانان قرار می\r\n گیرد.
كار: آن دسته از فعالیتهای اقتصادی (فکری یا بدنی) که به\r\n منظور کسب درآمد (نقدی و یا غیر نقدی) صورت پذیرد و هدف آن تولید کالا یا\r\n ارائه خدمت باشد.
جمعيت فعال اقتصادي: تمامي اعضاي۱۰ ساله و \r\nبيشتر خانوارها كه در هفت روز گذشته (قبل از مراجعه مأمور آمارگيري) شاغل و\r\n يا بيكار (جوياي كار) بودهاند، جمعيت فعال اقتصادي به شمار ميآيند. \r\nمحصلان، خانهداران و دارندگان درآمد بدون کار، چنانچه شاغل یا بیکار نیز \r\nبودهاند، ” فعال اقتصادی” محسوب میشوند.
در طرح آمارگیری از \r\nنیروی کار در سال ۱۳۸۴و ۱۳۸۵، تمام افراد ۱۰ ساله و بیشتر (حداقل سن تعیین\r\n شده)، که در هفته تقویمی قبل از آمارگیری (هفته مرجع) طبق تعریف کار، در \r\n تولید کالا و خدمات مشارکت داشته (شاغل) و یا از قابلیت مشارکت برخوردار \r\nبوده اند (بیکار)، جمعیت فعال اقتصادی محسوب میشوند.
جمعيت غير \r\n فعال اقتصادي: تمامي اعضاي ۱۰ ساله و بيشتر خانوارها كه در هفت روز \r\nگذشته (قبل از مراجعه مأمور آمارگيري) شاغل و يا بيكار (جوياي كار) \r\nنبودهاند، به عنوان جمعيت غيرفعال اقتصادي محسوب ميشوند و در يكي از \r\nگروههاي محصل، خانهدار، داراي در آمد بدون كار و ساير طبقهبندي \r\nشدهاند به عنوان جمعيت “غيرفعال اقتصادي” به شمار ميآيند..
در \r\nطرح آمارگیری از نیروی کار در سالهای ۱۳۸۴ و ۱۳۸۵، تمام افراد ۱۰ ساله و \r\nبیشتر که در طول هفته مرجع طبق تعریف، در هیچ یک از گروه شاغلان و \r\nبیکاران قرار نمیگیرند، جمعیت غیر فعال اقتصادی محسوب میشوند.
شاغل:\r\n تمام افراد ۱۰ ساله و بیشتر که در طول هفته مرجع، طبق تعریف کار، حداقل \r\nیک ساعت کار کرده و یا بنا به دلایلی به طور موقت کار را ترک کرده باشند، \r\nشاغل محسوب میشوند. شاغلان به طور عمده شامل دو گروه مزد و حقوق بگیران و\r\n خود اشتغالان میباشند. ترک موقت کار در هفته مرجع با داشتن پیوند رسمی \r\nشغلی، برای مزد و حقوق بگیران و تداوم کسب وکار برای خود اشتغالان، به \r\nعنوان اشتغال محسوب میشود. افراد زیر نیز به لحاظ اهمیتی که در فعالیت \r\nاقتصادی کشور دارند، شاغل محسوب میشوند:
– افرادی هستند که \r\nبدون دریافت مزد برای یکی از اعضای خانوار خود که با وی نسبت خویشاوندی \r\nدارند کار میکنند (کارکنان فامیلی بدون مزد).
– کارآموزانی که \r\nدر دوره کارآموزی فعالیتی در ارتباط با فعالیت موسسه محل کارآموزی انجام \r\nمیدهند، یعنی مستقیماً در تولید کالا یا خدمات سهیم هستند و فعالیت آن ها\r\n ” کار” محسوب میشود.
– محصلانی که در هفته مرجع مطابق تعریف، کار کردهاند.
– \r\n تمام افرادی که در نیروهای مسلح به صورت کادر دائم یا موقت خدمت میکنند \r\n (نیروهای مسلح پرسنل کادر و سربازان، درجهداران، افسران وظیفه نیروهای \r\nنظامی و انتظامی).
براي دقت در كاربرد اين تعريف، در سرشماريهاي\r\n عمومي نفوس و مسكن سالهاي ۱۳۴۵ و ۱۳۵۵ افرادي كه در هفته ۸ ساعت و \r\nبيشتر كاركردهاند، شاغل منظور شدهاند ولي در سرشماريهاي عمومي نفوس و \r\nمسكن ۱۳۶۵ و ۱۳۷۵، آمارگيري جاري جمعيت ۱۳۷۰ و آمارگيري از ويژگيهاي \r\nاشتغال و بيكاري خانوار سالهاي ۱۳۷۶ لغايت ۱۳۸۳، كساني كه در هفت روز \r\nگذشته (قبل از مراجعه مأمور آمارگيري) حداقل ۲ روز كار كردهاند، شاغل به \r\nحساب آمدهاند. همچنين در سرشماريهاي عمومي نفوس و مسكن ۱۳۶۵ و ۱۳۷۵، \r\nآمارگيري جاري جمعيت ۱۳۷۰ و آمارگيري از ويژگيهاي اشتغال و بيكاري خانوار\r\n سالهاي۱۳۷۶ لغايت ۱۳۸۳ كساني كه داراي شغلي هستند ولي در هفت روز گذشته \r\n (قبل از مراجعه مأمور آمارگيري) به اقتضاي فصل و ماهيت فصلي كار خود، كار\r\n نكردهاند (بيكاران فصلي) مشروط بر آن كه در جستجوي كار ديگري هم نبوده \r\nباشند، شاغل محسوب شدهاند، به استثناي سرشماريهاي ۱۳۴۵و ۱۳۵۵ كه در شمار \r\n بيكاران منظور شدهاند. ضمناً قابل ذكر است كه سؤالهاي مربوط به شاغلان \r\nدر سرشماريهاي ۱۳۳۵، ۱۳۴۵،۱۳۵۵ و ۱۳۷۵، آمارگيري جاري جمعيت ۱۳۷۰ و \r\nآمارگيري از ويژگيهاي اشتغال و بيكاري خانوار سالهاي ۱۳۷۶ لغايت ۱۳۸۳، \r\nاز افراد ۱۰ ساله و بيشتر و در سرشماري ۱۳۶۵، از افراد ۶ ساله و بيشتر \r\nپرسش شده است. درتمامي آمارگيريهاي مذكور، افرادي كه در هنگام سرشماري به\r\n انجام خدمت وظيفه عمومي مشغول بودهاند، در شمار شاغلان به حساب \r\nآمدهاند.
همچنین شایان ذکر است تعریف شاغل در سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ منطبق بر تعریف ارائه شده در این فصل میباشد.
بيـكار:\r\n افرادی که ۷ روز پیش از مراجعه مأمور سرشماری حداقل یک ساعت کار \r\nنکردهاند و دارای شغلی نیز نبوده اند در صورت داشتن دو شرط ذیل بیکار \r\nمحسوب می شوند.
۱- در ۳۰ روز گذشته برای جستجوی کار، اقدامات \r\nمشخصی را نظیر ثبت نام یا پیگیری در موسسات کاریابی، پرس و جو از دوستان، \r\nتماس با کارفرمایان، مطالعه آگهی های استخدامی و… انجام داده باشند.
۲-\r\n آماده به کار باشند، یعنی طی یک دوره ۱۵ روزه شامل ۷ روز گذشته و ۷ روز \r\nآینده آمادگی شروع کار را داشته باشند، همچنین افراد ذیل بیکار محسوب شده \r\nاند:
– درانتظار شروع کار جدید هستند، یعنی برای آنان کاری مهیا \r\nشده و قرار است در آینده به آن کار مشغول شوند و نیز آماده به کار (طبق \r\nتعریف) هستند.
– در انتظار بازگشت به شغل قبلی و نیز آماده به کار\r\n (طبق تعریف) هستند. منظور از “در انتظار بازگشت به شغل قبلی” این است که \r\n فرد قبلاً دارای کار بوده و به دلایلی کار خود را از دست میدهد، پیوند \r\nرسمی شغلی ندارد ولی در انتظار بازگشت به شغل خود به سر می برد.
تعریف اشتغال و بیکاری
اعتبار - گاهی برای درک بهتر وضعیت باید آن را باز تعریف کرد .
ارسال نظر
پس از بررسی تحریریه منتشر میشود.