نویسنده: فائزه مقصودیان
به گزارش پایگاه خبری «عصر اعتبار»، گزارش‌های میدانی از بازار و آمارهای رسمی نشان می‌دهد تورم نقطه به نقطه کالاها به ۱۲۱ درصد رسیده است؛ عددی که اثر ملموس آن در کف بازار، از کار افتادن ترازوها و کوچ اجباری خانوارها از «خرید کیلویی» به «خرید دانه‌ای» است.
۱. حساب‌وکتاب واقعی؛ بن و مزایا چقدر ترمیم می‌کند؟
تحلیلگران اقتصادی اغلب به پایه حقوق ۱۶.۶ میلیونی اشاره می‌کنند، اما حتی اگر مجموع کل دریافتی یک کارگر متأهل (پایه حقوق + بن معیشتی + حق مسکن + حق اولاد) را که حدود ۲۱.۸ میلیون تومان است ملاک قرار دهیم، معادله معیشت باز هم قفل است:
سهم مسکن: میانگین اجاره مسکن بیش از ۶۰ درصد دریافتی (حدود ۱۳ تا ۱۵ میلیون تومان) را در همان روز اول ماه می‌بلعد.
سهم روزانه سفره: برای یک خانواده ۳ یا ۴ نفره، حدود ۷ میلیون تومان برای ۳۰ روز می‌ماند؛ یعنی روزی ۲۳۰ تا ۲۵۰ هزار تومان برای کل هزینه‌های خوراک، بهداشت و رفت‌وآمد!
۲. نابرابری در برابر تورم؛ غیبت سپر دارایی در اقشار کم‌درآمد
برخلاف دهک‌های بالا که با تبدیل دارایی‌ها به طلا، سکه یا ارز توانستند ارزش پول خود را حفظ کنند، جامعه کارگری به دلیل فقدان پس‌انداز، از امکان ورود به بازار دارایی‌ها محروم بود. در نتیجه، تورم ۱۲۱ درصدی کالاها بدون هیچ «سپر حفاظتی»، مستقیماً قدرت خرید سفره کارگری را هدف گرفت.
۳. شکاف معیشتی؛ نرخ تعدیل دستمزد متناسب با تورم
طبق محاسبات اقتصادی، برای اینکه یک خانوار کارگری صرفاً قدرت خرید سال گذشته خود را حفظ کند و از تورم ۱۲۱ درصدی کالاها عقب نماند، کل دریافتی ماهانه او امسال باید حداقل به ۴۵ تا ۴۸ میلیون تومان می‌رسید. شکاف میان ۲۱ میلیون تا ۴۵ میلیون تومان، همان دلیلی است که خریدها را عددی و دانه‌ای کرده است.
۴. دنده‌های اجباری در فرمان زندگی
این شکاف عمیق، ۴ واکنش اجباری را به نیروی کار فرض کرده است:
۱. کوچ به خرید دانه‌ای: حذف کامل خریدهای کلی و کیلویی.
۲. سقف‌داری به بهای سوءتغذیه: دادن بیش از نیمی از درآمد فقط برای اجاره‌خانه.
۳.فرمان دو شیفته: پناه بردن به شغل دوم و سوم فقط برای پر کردن چاله تورم.
۴. حذف زندگی عادی: خط خوردن کامل سفر، تفریح، پوشاک نو و بهداشت.
ارسال نظر
پس از بررسی تحریریه منتشر می‌شود.